لوسید Gravity جدید، سریع، لوکس و به طرز آزاردهنده‌ای پر از نقصه!

این یک شاسی‌بلند معمولی نیست. لوسید Gravity جدید برای روشنفکران ساخته شده، و باعث تأمل در مورد آخرین فناوری‌ها می‌شه، که از بسیاری جهات نماینده‌ی اون‌هاست. همانطور که Gravity این لبه‌ی پیشرفته رو وارد رقابت شاسی‌بلند سال ۲۰۲۶ کرد، داوران ما اون رو بر اساس ویژگی‌هایی تجزیه و تحلیل کردن که همزمان باعث تحسین و ناباوری می‌شدن.

شروع به کار توی Gravity همیشه آسون نیست. چه از کارت کلید، ریموت یا اپلیکیشن موبایل استفاده کنید، باز کردن درها به طرز وحشتناکی نامنظمه. وقتی وارد خودرو شدید، به نظر می‌رسه پیدا کردن یه روش قابل تکرار برای متقاعد کردن Gravity به روشن شدن غیرممکنه. با توجه به اینکه توی نمونه‌های اولیه‌ی Lucid Air، خودروی سال ۲۰۲۲ ما، با مشکلات مشابهی روبرو شده بودیم، از اینکه این خودروساز هنوز سال‌ها بعد با این اصول اولیه مشکل داره، گیج شده بودیم.

Gravity به عنوان یک شاسی‌بلند، ایده‌ی نوآورانه‌ی Air رو توی یک بدنه‌ی کاربردی‌تر گسترش می‌ده. چه با دو یا سه ردیف صندلی مجهز شده باشه، بسته‌بندی درخشانی رو به نمایش می‌ذاره. قد داوران ما از کمی بلندتر از ۵ تا نزدیک به ۷ فوت متغیر بود، و همگی توی هر صندلی احساس راحتی می‌کردن. صندوق جلو و صندوق زیرین رو هم در نظر بگیرید، حجم عظیمی از فضا توی یک ردپای نسبتاً کوچک وجود داره.

توی بعضی جاها، لوسید اجازه داد ایده‌های خوب به صرفاً ایده تنزل پیدا کنن. ردیف دوم روی یک مسیر موتوری حرکت می‌کنه که می‌تونه آشغال‌های کف رو ببلعه و وقتی تا می‌شه، اجزای ناخوشایندی رو نشون می‌ده، حتی با وجود اینکه همه‌ی این‌ها به ایجاد یک سطح بارگیری بزرگ و مسطح کمک می‌کنه. زیر درپوش کنسول مرکزی از جنس شیشه‌ی مات، یک سینی به طور خاص برای ریموت طراحی شده. بعد از قرار دادن ریموت اونجا و بستن درپوش، به خاطر تگ متصل به ریموت، گیر کرد و بسته موند. فرمان غیرمعمول باعث تعجب شد، اما حداقل حس خوبی موقع استفاده داشت.

با این حال، پد کنترل دوگانه روی فرمان نشان‌دهنده‌ی نیاز به صیقل‌کاری بیشتره. حس نامناسب اون‌ها در تضاد با نقاط لمسی مجلل توی جاهای دیگه‌ی کابین هست، که توجه لوسید به جزئیات رو زیر سوال می‌بره. به همین ترتیب، یه لبه‌ی دندانه‌دار از پیکسل‌ها در امتداد انحنای بالای صفحه‌ی لمسی بالا وجود داره. حتی با وجود چند دکمه‌ی فیزیکی، رابط کاربری لوسید نیاز به یادگیری زیادی داره. اغلب نمی‌تونستیم تشخیص بدیم که آیا ویژگی‌های فناوری خراب هستن یا ما داریم از اون‌ها اشتباه استفاده می‌کنیم.

بعد با Gravity رانندگی کردیم، و عملکرد خالص اون تقریباً مفهوم منطق ما رو تحت الشعاع قرار داد. Gravity چه مجهز به پیشرانه‌ی پایه‌ی حدود ۶۰۰ اسب بخاری و سیستم تعلیق بادی دو محفظه‌ای باشه و چه با تنظیمات ۸۲۸ اسب بخاری سه محفظه‌ای در دسترس، حس یک سوپراسپرت تمام برقی قد بلند رو می‌ده. مطمئناً، این خودرو توسط و برای رانندگان ماهر تنظیم شده. با چنین تعادل، کنترل و قدرتی، Gravity توی جهت جانبی درست مثل خط مستقیم رانندگی می‌کنه: زیبا. حتی توی سناریوهای پیش پا افتاده، این صیقل‌کاری دینامیکی ملموسه؛ کیفیت سواری و کنترل بدنه فوق‌العاده هستن.

Gravity مجهز به NACS، مثل Air، توی بین سریع‌ترین خودروهای برقی شارژ شونده‌ای هست که ما تست کردیم، اگرچه مثل بسیاری از خودروهای برقی، برد دنیای واقعی اون از رتبه‌بندی‌های رسمی کمتره.

همانطور که فینالیست‌های خودمون رو انتخاب می‌کردیم، جدیدترین محصول لوسید به اندازه‌ی هر چیز دیگه‌ای توی این رقابت، بحث ایجاد کرد. تحسین سخت‌افزار اون با تحقیر نرم‌افزارش در تضاد بود. در نهایت، ما توافق کردیم که یک خودرو با این جاه‌طلبی باید توی یک حوزه به اندازه‌ی حوزه‌ی دیگه موفق بشه. اینجا، تئوری‌های سنگین توسط کاربردهای عملی تضعیف شدن. بنابراین، Gravity نتونست پیروزی برجسته‌ای رو که مدل قبلیش به دست آورده بود، تکرار کنه. ما Air رو به خاطر وضعیت نمونه‌ی اولیه‌اش بخشیدیم، اما نمی‌تونستیم بعد از چهار سال توسعه و ماه‌ها عرضه توی بازار، چنین تخفیفی رو به این شاسی‌بلند بدیم.

لوسید یک شاهکار توی آلومینیوم و لیتیوم ساخته. اگه همین کار رو با کد هم انجام می‌داد، ممکن بود یه مجموعه‌ی دیگه‌ای از Golden Calipers رو برنده بشه.

لینک منبع