یک داروی محبوب دیابت و کاهش وزن ممکنه یک سیگنال خاص مغز رو تنظیم کنه!

داروهای محبوب دیابت و کاهش وزن، مثل اوزمپیک (Ozempic)، وگووی (Wegovy) و مونجارو (Mounjaro)، می‌تونن تأثیرات عمیقی روی بدن داشته باشن، اما در مورد مغز چطور؟

تصور می‌شه این داروها به طور کلی اشتها رو سرکوب کنن و احساس سیری رو افزایش بدن، اما نحوه‌ی واقعی دست‌یابی اون‌ها به این امر توی مغز انسان به خوبی درک نشده.

اولین تحقیق از نوع خودش روی انسان نشون داده که تیرزپاتید (tirzepatide) (با نام تجاری: مونجارو) ممکنه یک سیگنال مغزی خاص رو تعدیل کنه، که احتمالاً توی خوردن کنترل نشده دخیل هست.

این مطالعه شامل سه شرکت‌کننده با چاقی شدید بود که توی کنترل عادات غذایی خودشون مشکل داشتن و به درمان‌های قبلی کاهش وزن پاسخ نداده بودن.

وقتی شرکت‌کنندگان با افکار شدید در مورد غذا یا هوس‌های غذایی دست و پنجه نرم می‌کردن، محققان متوجه شدن که بخشی از مغز اون‌ها، به نام هسته‌ی اکومبنس (nucleus accumbens)، سیگنال‌های قوی‌تر دلتا-تتا رو تولید می‌کنه. این سیگنال‌ها توی سیستم پاداش مغز پستانداران دخیل هستن.

هر سه بیمار قبلاً تحت عمل جراحی باریاتریک (Bariatric Surgery) قرار گرفته بودن، با این حال همچنان درگیری‌های آزاردهنده‌ای با غذا داشتن. دو نفر از شرکت‌کنندگان تحریک عمقی مغز هسته‌ی اکومبنس رو شروع کردن، در حالی که برای شرکت‌کننده‌ی سوم تیرزپاتید برای دیابت نوع ۲ تجویز شده بود.

فعالیت مغزی توی هر سه شرکت‌کننده با استفاده از الکترودهایی که توی هسته‌ی اکومبنس اون‌ها کاشته شده بود، اندازه‌گیری شد.

به طور تصادفی، دوز تیرزپاتید شرکت‌کننده‌ی سوم تقریباً همزمان با عمل جراحی کاشت ایمپلنت مغزیش افزایش یافت. برای چهار ماه بعد از ماه اول، بیمار تعداد بسیار کمی از دوره‌های «درگیری شدید با غذا» رو تجربه کرد.

توی این مدت، وقتی هوس غذا به سراغش می‌اومد، فعالیت موج دلتا-تتا توی هسته‌ی اکومبنس اون با زمان‌هایی که «سر و صدای غذا» تجربه نمی‌شد، قابل تشخیص نبود.

این به طور قابل توجهی با سایر شرکت‌کنندگان متفاوت بود. اما متأسفانه مزایای اون دوام نیاورد.

پنج تا هفت ماه بعد از عمل جراحی کاشت ایمپلنت، شرکت‌کننده‌ی مصرف‌کننده‌ی تیرزپاتید دوباره شروع به تجربه‌ی هوس‌های فزاینده و افکار مزاحم در مورد غذا کرد، حتی با وجود اینکه روی حداکثر دوز تیرزپاتید بود.

توی این مدت بود که امواج دلتا-تتا توی هسته‌ی اکومبنس اون دوباره شتاب گرفتن.

نویسندگان این مطالعه نتیجه می‌گیرن: «یافته‌های ما این احتمال رو مطرح می‌کنه که این نوسان موج دلتا-تتا می‌تونه به عنوان یک نشانگر زیستی درگیری هدف عمل کنه، اما رابطه‌ی اون با درگیری با غذا نیاز به تحقیقات کنترل شده‌ی بیشتری داره.»

مونجارو، مثل وگووی و اوزمپیک، به دسته‌ای از داروها تعلق داره که هورمون طبیعی توی بدن رو شبیه‌سازی می‌کنن، و در نتیجه اشتها رو کاهش می‌دن و هضم رو کند می‌کنن.

مطالعه‌ی فعلی بسیار اولیه هست. چیزی که دانشمندان می‌تونن از نتایج بدون گروه کنترل برداشت کنن، محدوده. با این حال، به عنوان یکی از اولین تحقیقات روی انسان در مورد اثرات مونجارو روی مغز، این یافته‌ها می‌تونن به هدایت تحقیقات آینده کمک کنن.

لینک منبع